-
10:16pm 12-02-2007
1 مهدي حسين زاده
web site
www.mangane.blogfa.com
-
سلام عزیز
این کار به چند دلیل دارای قوت است
یکی اینکه شعر (با توجه به نامش)تنها اسیر توصیف صرف نمی شودو در پی حرکت به سمت فضایی فلاش بک گونه به زندگی و لحظه های در شرف غیاب لذت های من
می پردازد ودر این بین از لا یه های روتین سوژه به سطوح دیگری قدم می گذارد که هر کدام با حس آمیزی خاصی حزن راوی شعر را به خواننده القا می کند
دیگر اینکه این نوع اجرا از حرکتی عینی به سمت فلاش بک حرکت نموده واین عمل را با ظرافت خاصی انجام می دهد چیزی که می توان به نمونه های سینمایی نزدیک دید
شعر به چندو چون (اعدام)نمی پردازد و و دنبال علت و معلول نیست و از این منظر شعری ایدئو لوگ نمی باشد شعر با خود زندگی سرو کار دارد و سعی می کند حسرت های یک اعدامی در لحظه ی اعدام را نشان دهد و مناسبتش را با مقوله ایی تحت عنوان اشتیاق به ادامه دادن زندگی